Treść szkolenia

IV. Znakowanie opakowań

 

Po akcesji Polski do UE środowiskowe znakowanie opakowań jest dobrowolne.

 

Jeśli przedsiębiorca podjął decyzję o znakowaniu opakowań istnieje warunek, że musi być ono zgodne z ustawą i wydanym rozporządzeniem w sprawie wzorów oznakowania opakowań. Obowiązkowi oznaczenia podlegają:

 

  • identyfikacja materiału do produkcji
  • możliwość wielokrotnego  użytku, jeśli istnieje
  • przydatność do recyklingu, jeśli istnieje

 

Znak umieszcza się bezpośrednio na opakowaniu lub etykiecie, jeśli zbyt małe opakowanie na dołączonej ulotce ale tak, aby nie stanowiła przeszkody dla recyklingu

 

Oznakowanie ma być wyraźne, widoczne, czytelne, też po otwarciu

 

W mocy jest także Decyzja Komisji z dn. 28 stycznia 1997 ustanawiająca system identyfikacji materiałów opakowaniowych zgodnie z dyrektywą 94/62 (Dz.Urz. WE L 50 z 20.02.1997 str. 28), która określa:

 

  • materiał opakowaniowy,
  • skrót literowy,
  • numerację.

 

Wzory określa rozporządzenie Ministra Środowiska w sprawie określenia wzorów oznakowania opakowań (Dz.U. 2004 Nr 94 poz. 927).

 

Znaki określać mogą:

 

  • rodzaj materiału wykorzystanego do produkcji opakowania,

 

Aluminium                                                                             


Politereflan etylenu:


Polietylen dużej gęstości:


Polichlorek winylu:

 


Polietylen małej gęstości:

 


Polipropylen:

 


Polistyren:

 

 

  • możliwość wielokrotnego użytku opakowania

           

  • przydatność do recyklingu

 

powrót

 

Wszelkie prawa zastrzeżone EKO-PAK 2009 nota prawna