Nasze zasady:

  1. Opakowanie nie jest problemem, lecz rozwiązaniem problemu. Opakowanie stanowi absolutnie niezbędny składnik każdego produktu, służący do ochrony produktu w nim zawartego, a także do ochrony środowiska. Umożliwia dostarczenie produktu oraz jego wykorzystanie w sposób efektywny i bezpieczny. Jest więc niezbędnym elementem nowoczesnej gospodarki. Tak, jak technologia opracowana przez społeczeństwo przemysłowe jest w stanie wyprodukować opakowania, tak samo jest w stanie zagospodarować odpady z nich powstające. Członkowie „EKO-PAK”-u nie zgadzają się z poglądami, że istnieje szczególne „zagrożenie dla środowiska” związane z zagospodarowaniem odpadów opakowaniowych.
  2. Każdy rodzaj opakowania ma swoje miejsce na rynku. Wybór rodzaju opakowania zależy od bardzo wielu czynników, między innymi od rodzaju opakowanego towaru, sposobu jego transportu, bezpieczeństwa użytkowania produktu, względów sanitarnych oraz preferencji konsumentów. Stowarzyszenie „EKO-PAK” będzie dążyć, aby żaden rodzaj opakowania nie był dyskryminowany poprzez działania legislacyjne. Członkowie „EKO-PAK”-u nie będą stosować nazw „ekologiczne opakowanie” do promocji swoich opakowań (lub odwrotnie, nazywać jakichkolwiek innych opakowań „nieekologicznymi”) bez przedstawienia wiarygodnych danych porównawczych odpowiednich do warunków polskich, uwzględniających cykl życia opakowania łącznie z produktem w nim zawartym
  3. Zagospodarowanie zużytych opakowań powinno odbywać się w sposób maksymalnie efektywny. Polska ma mniej czasu dla osiągnięcia unijnych poziomów odzysku opakowań niż kraje Europy Zachodniej. Startujemy też z niższego poziomu: zużycie opakowań jest u nas niższe, większy odsetek populacji mieszka na wsi, gdzie nie istnieje praktycznie selektywna zbiórka odpadów, a zbudowanie systemu jest bardzo kosztowne, itp. Dlatego w interesie wszystkich ogniw łańcucha opakowaniowego, w tym konsumentów, jest to, by budowany w Polsce system odzysku i recyklingu opakowań był maksymalnie efektywny.
  4. Zagospodarowanie zużytych odpadów opakowaniowych jest tylko jednym z celów ekologicznych związanych z przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej. Położenie nacisku na szybki rozwój systemów ochrony powietrza i wód w Polsce zapewni wielokrotnie większy stosunek oczekiwanych pozytywnych efektów dla środowiska do ponoszonych nakładów inwestycyjnych. Z uwagi na poziom rozwoju gospodarczego Polski środki na ochronę środowiska muszą być wydawane niezwykle rozważnie. Dlatego uważamy, że propozycje zwiększania poziomu odzysku i recyklingu opakowań ponad poziomy zawarte w dyrektywach unijnych są nie tylko nierealne, ale wręcz szkodliwe ekologicznie, gdyż spowodują odpływ środków od inwestycji istotniejszych ekologicznie.
  5. Ekologicznym celem ustaw opakowaniowych jest wyłączenie ze składowania na wysypiskach określonej ilości opakowań. Z punktu widzenia ochrony środowiska nie jest istotne, jakiego rodzaju opakowania zostaną wyłączone ze składowania. Natomiast z punktu widzenia efektywności systemu (ekonomicznej, ale również ekologicznej po stronie ekologicznych kosztów zbiórki) ważne jest, by zbierać w pierwszej kolejności te materiały, których zbiórka jest najtańsza, lub jest finansowana poprzez wartość zebranego materiału. Dotyczy to wszelkich opakowań transportowych (kartonów, folii), opakowań metalowych, opakowań szklanych i dużych konsumenckich opakowań plastikowych. Członkowie ”EKO-PAK”-u będą działać na rzecz swobody wykonania obowiązków ustawowych takimi opakowaniami, których odzysk i recykling jest najbardziej efektywny ekologicznie i ekonomicznie. Stowarzyszenie „EKO-PAK” będzie działać przeciwko dzieleniu obowiązków dotyczących strumienia opakowaniowego na podkategorie bardziej szczegółowe niż te zawarte w dyrektywach UE.
  6. Odpowiedzialność za budowę systemu odzysku i recyklingu opakowań nie powinna spoczywać wyłącznie na przemyśle. Opakowania są użyteczne dla wszystkich podmiotów łańcucha opakowaniowego – od producentów opakowań, którzy zarabiają na ich sprzedaży, poprzez przemysł, który pakuje w nie produkty, sieci dystrybucji i handlu, które używają opakowań do transportu i sprzedaży, konsumentów oraz gmin, na których spoczywa także część obowiązków i na końcu recyklerów. Członkowie ”EKO-PAK”-u uznają, że jedynie system oparty na kooperacji wszystkich ogniw łańcucha opakowaniowego może być systemem efektywnym.

Wszelkie prawa zastrzeżone EKO-PAK 2009 nota prawna